mánudagur, 20. apríl 2009

X-D og Obama, Cameron og Ku Klux Klan

Sjálfstæðisflokkurinn er í raun og veru orðinn eins og náttröll í samhengi alþjóðlegra stjórnmála.

Í Bandaríkjunum hefur Barack Obama vakið vonir með því að vera fyrsti Bandaríkjamaður af afrískum uppruna sem sest á forsetastól. Obama hefur blásið nýju lífi í trú margra okkar á Bandaríkjunum sem höfðu dofnað eftir Íraks og Guantanamo ævintýri Bush.

Obama hefur ásamt öllum helstu leiðtogum heimsbyggðarinnar, hvort heldur sem er hægri manna eins og Sarkozy og Merkel eða jafnaðarmanna á borð við Brown hins breska, verið í nauðvörn fyrir félagslegan markaðsbúskap og beitt til þess ríkisvaldinu. Öll þessi fjögur auk Japana og Kínverja vilja slá tvær flugur í einu höggi og veita stuðningsfé ríkisvaldsins til að efla “græna” hagkerfið.

Á Íslandi hefur Sjálfstæðisflokkurinn hins vegar boðað andstöðu gegn skattahækkunum og þar með boðað að ekki við sjálf, heldur börn okkar og barnabörn, eigi að borga skuldirnar sem Sjálfstæðisflokkurinn og einkavinir þeirra Bjöggarinir og FL Group steyptu okkur í. Fyrir hæfilegar greiðslur til Sjálfstæðisflokksins, raunar.

Einn trúnaðarmanna aðaleigenda FL Group, Illugi Gunarsson, þeirra maður í Sjóði Níu og fyrsti maður á lista Sjálfstæðimanna í öðru Reykjavíkurkjördæmanna, er hins vegar kunnur fyrir að halda þvi fram að jörðin sé ekki að hitna og allra sist af mannavöldum. Hann er reyndar lika andsnúinn aðild Íslands að Evrópusambandinu vegna miklvægi viðskipta við Indland (80 milljónir á ári) og fækkunar barneigna í Þýskalandi, eins og hann lýsti fyrir gestum á Iðnþingi fyrir ári, þeim til mikillar undrunar.

Hannes Hólmsteinn Gissurarson, prófessor og einn umtalaðasti "sérfræðingur" þjóðarinnar í Halldóri Laxness heldur því líka fram að jörðin sé ekki að hlýna og raunar væri það bara gaman að geta stundað sjóböð á íslenskum ströndum þótt svo kynni að fara að aðrir jarðarbúar stiknuðu. Ekki er vitað hvort prófessorinn telur líka að jörðin sé flöt, en það skal ekki útilokað.

Að minnsta kosti eru þeir Illugi og félagar núorðið einir að mestu eftir með slíkar bábiljur í heiminum og skoðanir af þessu tagi eru taldar til öfgaskoðana í Bretlandi og Bandaríkjunum. Held að reiðhjólamaðurinn græni, David Cameron vilji sem minnst af Íslendingunum vita – en svo eru líka sumir Bretar móðgaðir yfir því hvernig einkavinir þeirra félaga fóru með fjárhag breskra sveitarfélaga og góðgerðasamataka – en það er önnur saga.



Við skulum ekki einu sini fara að ráði út í málflutning Sjálfstæðismanna á borð við Illuga og Hannes um Evrópusambandið. Ef þannig færi að Ísland gengi í Evrópusambandið er nokkuð ljóst að Sjálfstæðismönnum yrði ekki hleypt inn á samkomur hefðbundinna hægrihópa, heldur yrði þeim úthýst og boðið upp á félagsskap Jean-Marie Le Pen og þess háttar manna á Evrópuþinginu.

Hvort heldur sem er sænskir íhaldsmenn eða írskir, franskir gaullistar eða pólskir kaþólikkar eru sammála um að Evrópa sé málið og sama gildir auðvitað um jafnaðarmenn og flesta vinstri sósíalista. Bara Norðmenn sem klífa bakpokavæddir og glaðir sín fjöll á milli þess sem þeir sækja sér fé í olíusjóðina, eru andsnúnir ESB.

En einhvern veginn fer það einni auðgustu þjóð heims betur með allan sinn olíuauð en gjaldþrota Íslendingum að vilja lifa í “sjálfstæðri” einangrun.

Skoðanir Sjálfstæðisflokksins eru nefnilega orðnar skoðanir öfgasinnaðra þjóðernissinna á hægri kantinum eins og best sést á ummælum Guðlaugs Þórs Þórðarsonar, sem sakar andstæðinga Sjálfstæðismanna um að vera á móti “öllu því sem íslenskt er.”

Þetta rímar þegar öllu er á botninn hvolft við þá greiningu Hannesar Hólmsteins að heimskreppuna núverandi megi rekja til sérstakra aðgerða Bandaríkjastjórnar í þágu þeldökkra.(“Hvað gerðist? “, 17. október, http://hannesgi.blog.is/blog/hannesgi/entry/677120)

Hannes skrifar að orsakir hennar "liggja ekki á Wall Street, heldur í Hvíta húsinu... Að frumkvæði Robertu Achtenberg, sem var aðstoðarráðherra í stjórn Clintons forseta um miðjan tíunda áratug, var lánastofnunum bannað að mismuna minnihlutahópum (til dæmis að lána hlutfallslega meira til hvítra manna en svartra), og skipti þá greiðslugeta litlu máli."

Hannes er eini þekkti “fræðimaðurinn” sem telur orsaka heimskreppnunnar frekar að leita hjá þeldökkum Bandaríkjumönnum en gráðugum bankamönnum og slöku aðhaldi fjármálaeftirlita og Seðlabanka að markaðnum; les: of lítill afskipta rikisins.

Mér fróðari menn um bandarísk málefni telja ósennilegt að slíkar skoðanir séu taldar boðlegar á Fox-stöðinni bandarísku sem svipar til amex.is vefsíðunnar hér á Íslandi.

Talið er að slíkur máflutningur fyrirfinnist þó enn í Bandaríkjunum en eingöngu í sumum róttækari deildum Ku Klux Klan. En þó alls ekki öllum.

PS. Ég bætti við kvóti eftir athugasemd frá Friðjóni nokkrum starfsmanni Björns Bjarnasonar til langs tíma sem sakaði mig um að birta ekki link á Hannes - sem ég þó gerði - en nú bæti ég kvótinu við, svo allir getir séð, það svart á hvítu að Hannes kennir lánveitingum til blökkumanna en ekki Wall street um kreppuna!!

Evrópsinnar allra flokka sameinist!

Það er alveg ljóst að nú síðustu vikunum er umsókn Íslands um aðild að Evrópusambandinu yrðir lykilmál í kosningabaráttunni.

Evrópusinnar eru í öllum stjórnmálaflokkum. En aðeins einn flokkur hefur aðild að ESB á stefnuskrá sinni. Það skiptir vissulega máli að við eigum takmarkaða möguleika á að ná okkur varanlega eftir hrunið ef við göngum ekki til liðs við nágranna- og vinaþjóðir okkar í Evrópusambandinu, eins og sjálfstæðismaðurinn Benedikt Jóhannesson hefur sýnt fram á.

Hitt skiptir þó meira máli að með því að setjast við sama borð og vinaþjóðir okkar, höfum við kost á að hafa áhrif á eigin mál enda ekki við það búandi til lengdar að taka við löggjöf ESB hrárri í gegnum EES samningsins.

Það eru engir afarkostir að ganga í Evrópusambandið. Ekkert í sjávarútvegsstefnunni gefur öðrum þjóðum veiðiheimildir í okkar lögsögu og orkulindir aðrar munu eftir sem áður tilheyra okkur einum.

Hver Sjálfstæðismaðurinn á fætur öðrum lýsir því yfir að hann sé “sammála” okkur Evrópusinnum.

Framsóknarmenn hafa margir hverjir áttað sig á því fyrir löngu.

Vinstri-grænir eru tvístígandi enda eru skoðanabræður þeirra í Evrópu flestir þeirrar skoðanir að maður hafi áhrif á framtíðina innan en ekki utan ESB.

Vinstri-grænir munu hins vegar ekki taka af skarið nema Evrópusinnum vaxi ásmeginn í kosningunum. Eins og staðan er nú eru Vinstri-grænir stærsti flokkurinn án þess að hafa opnað á Evrópu. Ef sú verður niðurstaðan munu þeir segja “If it ain´t broke, don´t mend it,” og halda aftur í Dalakofann.

Atkvæði greitt þeim og Sjálfstæðisflokknum að ekki sé talað um Framsókn., er atkvæði með kyrrstöðu, með gjaldeyrishöftum, stöðnun og einangrun Íslands.

Sjálfstæðismenn sem vilja sveigja flokkinn í skynsama átt og til fylgis við aðild að Evrópusambandinu eiga aðeins einn kost og það er að kjósa Samfylkinguna – því með því einu móti geta þeir bjargað flokknum frá því að verða lítill söfnuður sægreifa, Hólmsteina og einangrunarsinna.

Fái Samfylkingin góða kosningu mun Evrópusinnum innan VG, Framsóknar og Sjálfstæðisflokks vaxa fiskur um hrygg. Tap Samfylkingar væri, tap Evrópusinna hvar í flokki sem þeir stæðu.

Sjálfur er ég enginn æstur áhangandi Samfylkingarinnar eins og lesendur Eyjunnar vita. En atkvæði greitt Samfylkingunni er eina atkvæðið sem hægt er að greiða með ESB; eina lausnin í stöðunni.

sunnudagur, 19. apríl 2009

D fyrir duttlunga

Það er óhapp okkar Íslendinga í hve slæma átt Sjálfstæðisflokkurinn hefur þróast. Hann er nefnilega orðinn miklu verri hægriflokur en sambærilegir flokkar í nágrannalöndunum. Sennnilega lýsir ekkert flokknum betur en að helsti hugmyndafræðingur flokksins, sá hinn sami og hefur boðað af mestum krafti ágæti einkarekstrar, hefur aldrei á ævi sinni unnið hjá einkafyrirtæki.

Hvorki Hannes né Davíð Oddsson þekkja einkarekstur af eigin raun.

Hannes nýtti sér pólitísk tengsl sín og yfirráð Sjálfstæðisflokksins yfir Ríkissjónvarpinu til að selja illa unna þætti á uppsprengdu verði, á meðan hann þáði laun frá ríkinu, ma. fyrir “rannsóknir” við Háskóla Íslands.

Davíð er alræmdur fyrir lélagan skilning á efnahagsmálum sem hann reyndar viðurkenndi þegar hann tók flissandi við starfi Seðlabankastjóra. Það sem fram hefur komið undanfarið um einkavæðingu bankanna, rennir enn frekari stoðum undir þær grunsemdir að þar hafi verið flausturslega unnin einkavinavæðing.

Og gleymum ekki einu við vitum ekkert um framlög til Sjálfstæðisflokksins þegar einkavæðingin gekk yfir.

Röksemdir fyrir að selja ætti í hasti Björgólfunum og S hópnum voru ekki síst þær að þarna kæmi erlent fé inn í landið. Sannleikurinn var sá að Bjöggarnir tóku lán í Búnðarbankanum fyrir stórum hluta af kaupverði Landsbankans og hafa ekki einu sinni hirt um að standa í skilum.

Ekki var hlutur Framsóknar skárri en S-hópurinn var ekkert annað en leppur Kaupþings og aðkoma útlendinga lygasaga.

Lykillinn að því að skilja Sjálfstæðisflokkinnn er að déið í X-D, stendur fyrir duttlunga. Eina markmið flokksins er að vera við völd, engu skiptir þótt það sé gert með því að sækja storfé til fyrirtækis sem flokkurinn hefur svívirt.

Skemmtilegt hvernig Björn Bjarna og Hannes Hólmstein n hafa þagnað, þegar upp komst að það var Sjálfstæðisflokkurinn sem var á spenanum hjá Baugi! Átti andúðin á Baugi rætur að rekja til þess að fyrirtækið var lengst af tregt í taumi i styrkveitingum? Þar til uppboðið á orkulindunum fór fram?

Og andstaðan við aðild að ESB er af sama toga: flokkseigendurnir eru vanir að nota valdið af fulllkomnum geðþótta og vita sem er að aðild að lýðræðislegu félagi evrópskra þjóða hefur í för með ser að ekki nægir að troða smjörklípum upp í íslensku presssuna.

Í evrópsku samstarfi er krafist gagnsæis og fagmennsku. Niðurlgagning Þjóðhagsstofnunar var besta dæmið um að Sjálfstæðisflokkurinn var til í að gera hvað sem er til að hindra eðlilegt aðhald og gagnsæi í stjórnmálum.

Og frammistaða Davíðs í skipan tíu sendiherra á örstuttum tíma sínum í utanríkisráðuneytinu sýnir betur en flest annað að D stendur fyrir duttlunga, ef ekki bara Davið sjálfan.

Reyndar var D ekki alltaf bókstafur Sjálfstæðinn heldur var atkvæði greitt x-D um skeið, atkvæði greitt Kommúnistaflokki Íslands. Hæfir kjaftur skel.

Ef þjóðargjaldþrot er þjóðlegt...

Guðlaugur Þór Þórðarson, alþingismaður hélt því fram á kosningafundi Sjálfstæðismanna að í kosningunum nú væri ekki aðeins "vegið að Sjálfstæðisflokknum og sjálfstæðisstefnunni heldur öllu því sem væri íslenskt."

Röksemdir Guðlaugs Þórs eru þær að “vinstri flokkarnir byðu upp á gamaldags leið ríkisafskipta sem Íslendingar hefðu löngu hafnað.”

Samkvæmt þessu er Sjálfstæðisstefnan þjóðleg en sennnilega allt annað óþjóðlegt.

Ef það er óþjóðlegt að kjósa að ríkisvaldið hafi taumhald á bröskurum í bankakerfinu, þá er ég óþjóðlegur.

Ef það er óþjóðlegt að vera andsnúinn því að gera Ísland að aþjóðlegri fjármálamiðstöð; les griðlandi bankaræninigja og spillingarafla á heimsvísu, vil ég frekar vera Rúmeni en Íslendingur.

Ef það eru góðir íslenskir starfshættir að að selja stjórnmálaflokka hæstbjóðanda, þá vil ég frekar vera Súrinami en Íslendingur.

Er það þjóðlegt að ofsækja tiltekið einkafyrirtæki og koma síðan til þess með betlistaf, vildi ég frekar vera Sýrlendingur. Það má deila um hvort þetta sé mútuþægni eða fjárkúgun, en svo mikið er víst að þjóðlegt er það ekki.

Ef það er þjóðlegt og gott að velja sér til forystu tudda á borð við Davíð Oddsson eða gungu og lygalaup á borð við Geir H. Haarde, má ég þá frekar biðja um að fá að vera Albani.

Ef það er góður íslenskur siður að afhenda flokksgæðingum sameiginlegar eignir landsmanna eins og gerðst með bankana og hefði gerst með orkufyrirtækin, þá afþakka ég að vera meðal hinna þjóðhollu.

Og ef það er til marks um hollustu við þjóðina að samþykkja að fjöregg þjóðar okkar og sameiginleg eign, skuli afhent sægreifunum til ævarandi eignar, þá frábið ég mér slíkt.

Ef það er þjóðlegt að berja hausnum í steininn og halda þvi fram að Ísland sé nánast eina Evrópuþjóðin sem ekki eigi heima í hinu pólitíska og efnahagslega varnarbandalagi Evrópu, þá er úti um Ísland.

Sjálfstæðisflokkurinn hefur farið með forystu í ríkisstjórn og fjármálaráðuneyti nánast óslitið í átján ár.

Í örvæntingu sinni er orðbragð manna á borð við Guðlaug Þór og Styrmi Gunnarsson, farið að minna æ meira á þjóðernissósíalisma Einars Olgeirssonar og Þjóðviljans.

Sjálfstæðismenn, þið eruð löngu búnir að vinna ykkur inn langt, mjög langt frí. Kannski að með því verði okkur forðað frá því þjóðargjaldþroti sem Engeyjarættar-jöfurinn Benedikt Jóhannesson hefur lýst í grein í Morgunblaðinu.

sunnudagur, 12. apríl 2009

Páskalögin fyrir Sjallana

Hér er topp tíu fyrir Sjálfstæðismenn til að lyfta sér upp um páskana. Hey við vitum alveg að þið eruð ekki ÖLL lygnir, hrokafullir, undirförlr metorðastigamenn - bara sum ykkar. En mikið rosalega hafið þið vondar skoðanir. En hafið það nú gott um páskana og syngið með þessum lögum:


1. Simply Red: Money´s too tight to mention

2. Dire Straits: Money for nothing


3. Fleetwood Mac: Shake your money maker


4. King Crimson: Easy money

5. Dandy Warhols: All The Money Or The Simple Life Honey

6. Hljómar: Peningar

7. Leoncie (Indverska prinsessan): Making love for money


8. Steve Miller Band: Take the money and run

9. Abba: Money, money, money

10. Pink Floyd: Money (hroðalega útjöskuð klisja en ok en þetta er jú fyrir Sjálfstæðismenn - þeir kunna að meta klisjur.)

PS Fyrir þá sem kjósa að hlusta á heilan disk, mæli ég með Power, corruption and lies með New Order.

Gleðilega páska!

laugardagur, 11. apríl 2009

D-listi: FL Group eða Sjóð Níu?

Guðlaugur Þór Þórðarson er maður sem ungengst sannleikann á mjög svipaðan hátt og Bill Clinton. Hann hefur fullyrt opinberlega að hann hafi einungis hringt í nokkra menn og hvatt þá til dáða í fjáröflun fyrir Sjálfstæðisflokinn. Guðlaugur hefur fordæmt vonda blaðamenn sem hafa haldið því fram að hann hafi haft samband fyrir hönd Sjálfstæðisflokksins við FL Group og Landsbankann.

Hverfasamtök Sjálfstæðismanna hafa sum hver, birt yfirlýsingar til stuðnings Guðlaugi Þór.

En nú hafa tveir menn gefið sig fram og sagt að þeir hafi verið mennirnir sem Guðlaugur Þór hringdi í.

Annar var á þeim tima yfirmaður verð bréfasviðs Landsbankans en hinn var varaformaður stjórnar FL Group.

En Guðlaugur Þór segist ekki hafa haft neitt með fjáröflun að gera og alls ekki haft samband við þessi fyrirtæki.

Miðað við þetta eru orð Clintons um að hann hafi ekki haft kynferðisleg samskipti við lærlinginn Lewinski mun trúverðugri.

En þarna lýkur samanburðinum við Bill Clinton, því Gulli er ekki lengur neinn Clinton. Hvað þá Reagan. Dagar Teflonmannsins eru liðnir.

Mikið hljóta Jóhanna og Össur, Kata Jakobs og öll hin að hlakka svakalega ti að etja kappi við frambjóðanda sem hefur orðið uppvís að því að fara svona frjálslega með sannleikann.

Ég man ekki frekar en flestir aðrir hver er á toppnum i Reykjavík suður og hver í norður. En væri ég í framboði fyrir andstæðinga Sjálfstæðismanna myndi ég mala eins og köttur af tilhugsuninni að etja kappi annað hvort við Gulla Þór með hans glæsilega feril eða Illuga “Sjóð 9” Gunnarsson.

Þvílík veisla!

fimmtudagur, 9. apríl 2009

From FL Group with love

Það er magnað að fylgjast með Sjálfstæðis-FL-okknum engjast um þessa dagana eftir að hann varð að apa fyrir að taka við aurum FL Group og Landsbankans.

Flokksforystan virðist ætla að hengja gömlu félagana úr Búnaðarbankanum Guðlaug Þór Þórðarson og Sigurjón Þ. Árnason upp í næsta gálga. Guðlaugur sem kannaðist ekkert við málið í gær, endurheimti minnið í dag.

Það hefur rifjast upp fyrir honum að hann hann hafi á þessum tíma legið á sjúkrabeði en hringt sárþjáður í tvo þrjá kunningja í viðskiptalífinu og þeir brugðist snarlega við og safnað 55 milljónum. Gulli á góða vini, ég segi ekki annað.Hvað skyldi hann hafa fengið mikið ef hann hefði ekki verið svona lasinn?

Gulli hringir í Hannes Smára og þarf ekki einu sinni að ganga á eftir greiðslu, allt skilar sér í kassa flokksins og tímanlega fyrir lokun um áramótin þegar nýju lögin tóku gildi. Ef marka má þessa sögu hefur ekki verið mikið mál að fjármagna eitt eða neitt hjá Sjálfstæðisflokknum. Og tengslin á milli einfalds þingmanns og formanns Orkuveitunnar við fyrirtækin í landinu ótrúlega kósý svo ekki sé meira sagt.

Getur verið að þetta hafi verið svona einfalt?

Því skal haldið til haga að Guðlaugur Þór neitar sannleiksgildi fréttar Morgunblaðsins með bráðskondnum orðhengilshætti: rangt sé að hann hafi beðið fyrirtæki og einstaklinga um styrki: hann hafi beðið einstaklinga um að biðja fyrirtæki og einstaklinga um styrki!

Þar af leiðandi hafi hann ekki komið nálægt málinu!

Bara heimspekingurinn og gullpenninn Eggert Skúlason gæti orðað þetta svo snilldarlega!!!

Og í Landsbankanum á Sigurjón Þ. Árnason að hafa tekið upp tékkheftið fyrir orð Guðlaugs eða bara einhvers kunningja þingmannsins, ef marka má fréttir, og snarað út 25 milljónum, án þess að ráðgast við kóng né prest og alls ekki bankaráðið.

Ef þetta er rétt, hlýtur það að hafa verið svo hversdagslegt að láta 25 milljónir renna til flokksins að það hafi ekki þurft að ræða það! Varla getur það verið?

Var málið ekki nefnt við framkvæmdastjóra flokksins og þáverandi varaformann bankaráðsins? Segjum að Sigurjón hafi tekið ákvörðunina einn. Af hverju ekki að segja Kjartani frá gleðifréttunum svo mjög sem þær vörðuðu hans störf- á tveimur vígstöðvum? Sérkennilegt í meira lagi, en ég hef ekki skýringu á því.

Og var ekki rætt við formann bankaráðsins og eiganda Björgólf Guðmundsson? Getur verið að bankastjóri taki einn svo pólitískt eldfima ákvörðun án þess að eigendur séu með í ráðum? Því trúi ég ekki.

Að vísu liggur það fyrir að kosningamaskína Guðlaugs Þórs var fyrr en varir komin í vinnu hjá Landsbankanum í heilu lagi og er Sigurjóni Þ. Árnasyni þakkað að hafa séð hvílíkir hæfileikamenn voru þar á ferð í öllu sem varðaði bankarekstur.

Það er á margra vitorði að þetta var í meira lagi umdeilt.

Ef einhver skyldi hafa ætlað að það væri ekki klofningur í Sjálfstæðisflokknum, held ég að öllum vafa hafi nú verið eytt. Mörg þessara atriða eru vissulega óljós og skipting á milli armanna er ekki alltaf svart-hvít og margir vilja vera láta. Meira að segja staða formannsins er stundum óljós.



Eitt er hins vegar víst að núna sést inn í kviku Sjálfstæðisflokksins og gröfturinn vellur út úr skítugu sárinu eftir að þessi Sjálfspillingarflokkur hefur stungið sig holundarsári.

Hugmyndir skipta engu, allra síst Evrópumálin: þetta er nakin valdapólítik þar sem einskis er svifist.

Eins og Guðlaugur Þór aka Eggert Skúlason skrifar: “Ég harma að nafn mitt skuli vera dregið með þessum hætti inn í umræðuna og velti eðlilega fyrir mér hvaða hvatir liggi þar að baki.”

Við líka. Og við bíðum spennt eftir að heyra meira.