Ef þjóðargjaldþrot er þjóðlegt...

Guðlaugur Þór Þórðarson, alþingismaður hélt því fram á kosningafundi Sjálfstæðismanna að í kosningunum nú væri ekki aðeins "vegið að Sjálfstæðisflokknum og sjálfstæðisstefnunni heldur öllu því sem væri íslenskt."

Röksemdir Guðlaugs Þórs eru þær að “vinstri flokkarnir byðu upp á gamaldags leið ríkisafskipta sem Íslendingar hefðu löngu hafnað.”

Samkvæmt þessu er Sjálfstæðisstefnan þjóðleg en sennnilega allt annað óþjóðlegt.

Ef það er óþjóðlegt að kjósa að ríkisvaldið hafi taumhald á bröskurum í bankakerfinu, þá er ég óþjóðlegur.

Ef það er óþjóðlegt að vera andsnúinn því að gera Ísland að aþjóðlegri fjármálamiðstöð; les griðlandi bankaræninigja og spillingarafla á heimsvísu, vil ég frekar vera Rúmeni en Íslendingur.

Ef það eru góðir íslenskir starfshættir að að selja stjórnmálaflokka hæstbjóðanda, þá vil ég frekar vera Súrinami en Íslendingur.

Er það þjóðlegt að ofsækja tiltekið einkafyrirtæki og koma síðan til þess með betlistaf, vildi ég frekar vera Sýrlendingur. Það má deila um hvort þetta sé mútuþægni eða fjárkúgun, en svo mikið er víst að þjóðlegt er það ekki.

Ef það er þjóðlegt og gott að velja sér til forystu tudda á borð við Davíð Oddsson eða gungu og lygalaup á borð við Geir H. Haarde, má ég þá frekar biðja um að fá að vera Albani.

Ef það er góður íslenskur siður að afhenda flokksgæðingum sameiginlegar eignir landsmanna eins og gerðst með bankana og hefði gerst með orkufyrirtækin, þá afþakka ég að vera meðal hinna þjóðhollu.

Og ef það er til marks um hollustu við þjóðina að samþykkja að fjöregg þjóðar okkar og sameiginleg eign, skuli afhent sægreifunum til ævarandi eignar, þá frábið ég mér slíkt.

Ef það er þjóðlegt að berja hausnum í steininn og halda þvi fram að Ísland sé nánast eina Evrópuþjóðin sem ekki eigi heima í hinu pólitíska og efnahagslega varnarbandalagi Evrópu, þá er úti um Ísland.

Sjálfstæðisflokkurinn hefur farið með forystu í ríkisstjórn og fjármálaráðuneyti nánast óslitið í átján ár.

Í örvæntingu sinni er orðbragð manna á borð við Guðlaug Þór og Styrmi Gunnarsson, farið að minna æ meira á þjóðernissósíalisma Einars Olgeirssonar og Þjóðviljans.

Sjálfstæðismenn, þið eruð löngu búnir að vinna ykkur inn langt, mjög langt frí. Kannski að með því verði okkur forðað frá því þjóðargjaldþroti sem Engeyjarættar-jöfurinn Benedikt Jóhannesson hefur lýst í grein í Morgunblaðinu.

Páskalögin fyrir Sjallana

Hér er topp tíu fyrir Sjálfstæðismenn til að lyfta sér upp um páskana. Hey við vitum alveg að þið eruð ekki ÖLL lygnir, hrokafullir, undirförlr metorðastigamenn - bara sum ykkar. En mikið rosalega hafið þið vondar skoðanir. En hafið það nú gott um páskana og syngið með þessum lögum:


1. Simply Red: Money´s too tight to mention

2. Dire Straits: Money for nothing


3. Fleetwood Mac: Shake your money maker


4. King Crimson: Easy money

5. Dandy Warhols: All The Money Or The Simple Life Honey

6. Hljómar: Peningar

7. Leoncie (Indverska prinsessan): Making love for money


8. Steve Miller Band: Take the money and run

9. Abba: Money, money, money

10. Pink Floyd: Money (hroðalega útjöskuð klisja en ok en þetta er jú fyrir Sjálfstæðismenn - þeir kunna að meta klisjur.)

PS Fyrir þá sem kjósa að hlusta á heilan disk, mæli ég með Power, corruption and lies með New Order.

Gleðilega páska!

D-listi: FL Group eða Sjóð Níu?

Guðlaugur Þór Þórðarson er maður sem ungengst sannleikann á mjög svipaðan hátt og Bill Clinton. Hann hefur fullyrt opinberlega að hann hafi einungis hringt í nokkra menn og hvatt þá til dáða í fjáröflun fyrir Sjálfstæðisflokinn. Guðlaugur hefur fordæmt vonda blaðamenn sem hafa haldið því fram að hann hafi haft samband fyrir hönd Sjálfstæðisflokksins við FL Group og Landsbankann.

Hverfasamtök Sjálfstæðismanna hafa sum hver, birt yfirlýsingar til stuðnings Guðlaugi Þór.

En nú hafa tveir menn gefið sig fram og sagt að þeir hafi verið mennirnir sem Guðlaugur Þór hringdi í.

Annar var á þeim tima yfirmaður verð bréfasviðs Landsbankans en hinn var varaformaður stjórnar FL Group.

En Guðlaugur Þór segist ekki hafa haft neitt með fjáröflun að gera og alls ekki haft samband við þessi fyrirtæki.

Miðað við þetta eru orð Clintons um að hann hafi ekki haft kynferðisleg samskipti við lærlinginn Lewinski mun trúverðugri.

En þarna lýkur samanburðinum við Bill Clinton, því Gulli er ekki lengur neinn Clinton. Hvað þá Reagan. Dagar Teflonmannsins eru liðnir.

Mikið hljóta Jóhanna og Össur, Kata Jakobs og öll hin að hlakka svakalega ti að etja kappi við frambjóðanda sem hefur orðið uppvís að því að fara svona frjálslega með sannleikann.

Ég man ekki frekar en flestir aðrir hver er á toppnum i Reykjavík suður og hver í norður. En væri ég í framboði fyrir andstæðinga Sjálfstæðismanna myndi ég mala eins og köttur af tilhugsuninni að etja kappi annað hvort við Gulla Þór með hans glæsilega feril eða Illuga “Sjóð 9” Gunnarsson.

Þvílík veisla!

From FL Group with love

Það er magnað að fylgjast með Sjálfstæðis-FL-okknum engjast um þessa dagana eftir að hann varð að apa fyrir að taka við aurum FL Group og Landsbankans.

Flokksforystan virðist ætla að hengja gömlu félagana úr Búnaðarbankanum Guðlaug Þór Þórðarson og Sigurjón Þ. Árnason upp í næsta gálga. Guðlaugur sem kannaðist ekkert við málið í gær, endurheimti minnið í dag.

Það hefur rifjast upp fyrir honum að hann hann hafi á þessum tíma legið á sjúkrabeði en hringt sárþjáður í tvo þrjá kunningja í viðskiptalífinu og þeir brugðist snarlega við og safnað 55 milljónum. Gulli á góða vini, ég segi ekki annað.Hvað skyldi hann hafa fengið mikið ef hann hefði ekki verið svona lasinn?

Gulli hringir í Hannes Smára og þarf ekki einu sinni að ganga á eftir greiðslu, allt skilar sér í kassa flokksins og tímanlega fyrir lokun um áramótin þegar nýju lögin tóku gildi. Ef marka má þessa sögu hefur ekki verið mikið mál að fjármagna eitt eða neitt hjá Sjálfstæðisflokknum. Og tengslin á milli einfalds þingmanns og formanns Orkuveitunnar við fyrirtækin í landinu ótrúlega kósý svo ekki sé meira sagt.

Getur verið að þetta hafi verið svona einfalt?

Því skal haldið til haga að Guðlaugur Þór neitar sannleiksgildi fréttar Morgunblaðsins með bráðskondnum orðhengilshætti: rangt sé að hann hafi beðið fyrirtæki og einstaklinga um styrki: hann hafi beðið einstaklinga um að biðja fyrirtæki og einstaklinga um styrki!

Þar af leiðandi hafi hann ekki komið nálægt málinu!

Bara heimspekingurinn og gullpenninn Eggert Skúlason gæti orðað þetta svo snilldarlega!!!

Og í Landsbankanum á Sigurjón Þ. Árnason að hafa tekið upp tékkheftið fyrir orð Guðlaugs eða bara einhvers kunningja þingmannsins, ef marka má fréttir, og snarað út 25 milljónum, án þess að ráðgast við kóng né prest og alls ekki bankaráðið.

Ef þetta er rétt, hlýtur það að hafa verið svo hversdagslegt að láta 25 milljónir renna til flokksins að það hafi ekki þurft að ræða það! Varla getur það verið?

Var málið ekki nefnt við framkvæmdastjóra flokksins og þáverandi varaformann bankaráðsins? Segjum að Sigurjón hafi tekið ákvörðunina einn. Af hverju ekki að segja Kjartani frá gleðifréttunum svo mjög sem þær vörðuðu hans störf- á tveimur vígstöðvum? Sérkennilegt í meira lagi, en ég hef ekki skýringu á því.

Og var ekki rætt við formann bankaráðsins og eiganda Björgólf Guðmundsson? Getur verið að bankastjóri taki einn svo pólitískt eldfima ákvörðun án þess að eigendur séu með í ráðum? Því trúi ég ekki.

Að vísu liggur það fyrir að kosningamaskína Guðlaugs Þórs var fyrr en varir komin í vinnu hjá Landsbankanum í heilu lagi og er Sigurjóni Þ. Árnasyni þakkað að hafa séð hvílíkir hæfileikamenn voru þar á ferð í öllu sem varðaði bankarekstur.

Það er á margra vitorði að þetta var í meira lagi umdeilt.

Ef einhver skyldi hafa ætlað að það væri ekki klofningur í Sjálfstæðisflokknum, held ég að öllum vafa hafi nú verið eytt. Mörg þessara atriða eru vissulega óljós og skipting á milli armanna er ekki alltaf svart-hvít og margir vilja vera láta. Meira að segja staða formannsins er stundum óljós.



Eitt er hins vegar víst að núna sést inn í kviku Sjálfstæðisflokksins og gröfturinn vellur út úr skítugu sárinu eftir að þessi Sjálfspillingarflokkur hefur stungið sig holundarsári.

Hugmyndir skipta engu, allra síst Evrópumálin: þetta er nakin valdapólítik þar sem einskis er svifist.

Eins og Guðlaugur Þór aka Eggert Skúlason skrifar: “Ég harma að nafn mitt skuli vera dregið með þessum hætti inn í umræðuna og velti eðlilega fyrir mér hvaða hvatir liggi þar að baki.”

Við líka. Og við bíðum spennt eftir að heyra meira.

Nótt hina löngu hnífa nálgast

Maður þarf að klípa sig í kinnina enn einu sinni til að trúa fréttum frá Íslandi. Sjálfstæðisflokkurinn sótti 25 milljónir í vasa Landsbankans og 30 í vasa FL Group. Tíu mínútum fyrir lokun, það er að segja áður en ný lög tóku gildi.

Nú skilur maður andstöðu Davíðs og Kjartans við að opna bókhaldið. Það var nefnilega ekki aðeins tekið við háum fjárhæðum, það skipti engu máli hvaðan féð kom. Vissulega ekkert athugavert við að Davíð og Kjartan treystu fé frá Landsbankanum, hæg voru jú heimatökin því framkvæmdastjórinn var jafnframt varaformaður bankaráðsins.

En að Geir Haarde skuli hafa dottið í hug að þiggja 30 milljónir frá Jóni Ásgeiri og Hannesi Smárasyni er hreinlega makalaust!

Eru öll kurl komin til grafar eða leynist meiri skítur? Hvað með fyrri ár? Hvað með Kaupþing? Og hvað með hinn helmingaskiptaflokkinn, Framsókn, eitthvað fengu framsóknarmenn fyrir liðlegheitin í einkaavæðingunni – ekki bara Björn Ingi!

Bjarni Benediktsson, formaður Sjálfstæðisflokksins segir í yfirlýsingu sinnni um að fénu skuli skilað: “Þetta er liður í nauðsynlegu uppgjöri innan flokksins og undirstrikar vilja nýrrar forystu til að ganga hreint til verks í þessum efnum sem öðrum.”

Hér eru stórtíðindi á ferðinni hvort tveggja fjárausturinn og boðuð nótt hinna löngu hnífa.

En um leið og það húmar hægt að kveldi hjá Sjálfstæðisflokknum, verða Samfylkingarmenn að opna sitt bókhald en ef marka má grein fyrrverandi framkvæmdastjóra flokksins á Herðubreið, er ekki að finna slíkar fjárveitingar þar.

Af hverju þá ekki að galopna allt? Af hverju ekki að láta Sjálfstæðismenn sitja uppi með Svarta-Péturinn eða á að láta VG fitna eins og púka á fjósbitanum að venju?

Trúnaður við kjósendur eða FL Group

Samfylkingin er ótrúverðugur stjórnmálaflokkur ef hann stendur fast við ákvörðun Sigrúnar Jónsdóttur, framkvæmdastjóra flokksins um að neita að gefa upp helstu styrktaraðila.

Flokkurinn hefur um árabil barist fyrir gagnsæi í rekstri stjórnmálaflokkanna en þegar á reynir, er búin til “bankaleynd”.

Jóhanna Sigurðardóttir, hefur marg sinnis lagt fram frumvarp á Alþingi um fjármál stjórnmálaflokkanna. Sæmd hennar sem stjórnmálamanns er í veði í þessu máli.

Sigrún Jónsdóttir ber við trúnaði og neitar að svara. Skúli Helgason lætur ekki ná í sig.

Í þessu tilfelli snýst spurningin um trúnað við FL Group.

Í mínum huga er trúnaður við kjósendur mikilvægari.

Samfylkingin verður að svara; ella lítur út sem hann hafi óhreint mjöl í pokahorninu og sé sem stjórnmálaflokkur ósamkvæmur sjálfum sér.

Svör Sigrúnar eru því miður nú þegar blettur á flokknum - hvernig svo sem málið þróast.

PS Enn einu sinni eru nafnlausir hugleysingjar komnir á kreik með rakalausar dylgjur. Sjálfstæðisflokkurinn hefur alltaf barist fyrir því að framlög til stjórnmálaflokka séu hulin leynd. Samfylkingin með Jóhönnu Sigurðardóttur í broddi fylkingar hefur barist fyrir því um árabil að aflétta þessari leynd.

Hægt er að saka Sjálfstæðisflokkinn um hræsni með því að þggja stórfé af FL Group vegna óvináttu flokksins og eigendanna en hins vegar er það í takt við annað hjá flokknum.

Það er hins vegar stílbrot hjá Samfylkingunni og ósamkvæmni að neita að gefa upplýsingar um FL Group.

Mér finnst ástæðulaust að prédika skírlífi yfir vændiskonu een ef Samfylking er sú hreina mey sem hún þykist vera ætti hún ekki að hafa neitt að fela. Garnýni huglauss nafnleysingjar um að ég sé taglhnýtingur Kjartans Gunnarssonar er beinlínis hlægileg og vont til þess að vita að Samfylkingarmenn skuli lúta svo lágt í vörnum sínum.

Svona gera menn ekki, og mín spá er sú að Jóhanna Sigurðardóttir sé sammál a mér en ekki huglausum flokksmönnum sínum.

Go Össi! Go!

Össur Skarphéðinsson, utanríkisráðherra á hrós skilið fyrir að hafa tekið í hnakkadrambið á Karzai, forseta Afganistans með því að krefja hann svara um fréttir the Guardian í síðustu viku um ný kvennakúgunarlög sem hann hafði undirritað.

Guardian vakti fyrst athygli á því í forsíðufrétt að þing Afganistans hefði samþykkt lög sem Karzai hefði síðan undirritað þar sem konur væru skyldaðar til að sænga hjá mönnum sínum hvenær sem karlinum þóknaðist, fengju ekki að fara úr húsi án hans leyfis og svo framvegis.

Guardian skýrði svo frá því á forsíðu daginn eftir að á fundi um málefni Afganistans í Hollandi, hefði Ísland orðið fyrst til að taka málið upp við afganska forsetann og síðan hafi aðrir siglt í kjölfarið.

Pillay, mannréttindafulltrúi Sameinuðu þjóðanna birti harðorða yfirlýsingu og sama gerði Barack Obama, forseti Bandaríkjanna.

Nú ætla ég ekkert að þakka Össuri það sérstaklega að skriðan fór af stað, en engu að síður þykir það tíðindum sæta að það heyrist hljóð úr íslenska horninu á alþjóðlegum fundum, hvað þá þegar heimskunnir ráðamenn á borð við Karzai eru sjálfir viðstaddir.

Málið sýnir fyrst og fremst hvað góður fjölmiðill getur áorkað og the Guardian er svo sannarlega í fremstu röð í heiminum.

Og raunar sýna viðbrögðin hugsanlega að menn á Vesturlöndum eru ekki lengur til í að styðja hvaða harðstjórn sem er í þriðja heiminum, þótt það þjóni ákveðnum hagsmunum og eru fúsari til að hlusta á almenningsálitið en áður var.

Sjálfur spurði ég í pistil á Eyjunni sama dag og Guardian vakti athygli á þessu, hvort við Íslendingar ætluðum að taka þátt í stríði NATO ef gegndarlaus kvennakúgun viðgengist í Afganistan.

Össur Skarphéðinsson hefur nú svarað því að svo er ekki og hafi hann þökk fyrir.

Má ég biðja um meira!

PS Ég var ekki fyrr búinn að skrifa þennan mærðar-óð til Össurar en hann olli mér sárum vonbrigðum. Össur skrifar hér á Eyjuna: "Kaczynski forseti (Póllands) er brosmildur í viðræðu og kann að undirstrika mikilvægi Pólverja á fundum sem þessum. Lítill vexti, en pundið í honum er valdsmannslegt. "

Ég veit að utanríkisráðherra þarf oft að gera meira en gott þykir og oft þarf að hafa uppi innihaldslaust diplómatískt hjal. Pólverjar eru alls góðs maklegir en það er óþarfi að lofa skrattann. Kaczynski-bræður eru illa þokkaðir af öllu almennilegu fólki jafnt heimafyrir sem í Evrópu enda oft kallaðir "the evil twins". Litlir vextir og álíka valdsmannslegt í þeim pundið og í Mini-me úr Austin Powers myndunum.

Að vísu er alveg rétt að forsetinn "kann að undirstrika mikilvægi Pólverja á fundum sem þessum" enda hefur hann til dæmis haldið hverju framfaramálinu á fætur öðru í gíslingu á ESB vettvangi, td. í loftslagsmálum og frammistaða hans í jafnréttismálum er slík að mann grunar helst að hann vilji troða öllum konum í Búrkum.